İzmir'de Yarım Asırdır Terzilik Yapan İlyas Ürkek, Hazır Giyime Karşı Zanaatini Sürdürüyor

İzmir’in en işlek caddelerinden birinin arka sokağında yer alan on metrekarelik dükkanında çalışan İlyas Ürkek (70), elindeki gümüş rengi makası ve boynundaki mezurası ile yıllara meydan okuyor. Dükkanında eski kumaş kokuları arasında mesleğini sürdüren Ürkek, geçmişte bayramlardan aylar önce sipariş defterlerinin dolduğunu ifade ediyor. Eskiden insanların en kaliteli kumaşları alarak terzilere emanet ettiğini anlatan Ürkek, "O zamanlar usta-çırak kültürü vardı. Ustamız bize önce dikiş dikmeyi değil, edebi, sabrı ve bir emanete nasıl sahip çıkılacağını öğretti. 'Kumaşı değil, insanın haysiyetini dikiyorsun' derdi rahmetli. Şimdilerde ise her şey bir tıkla kapıya geliyor. O özen ve o ruh artık yok," diyor.

Hazır Giyim Sektörü Mesleği Etkiledi

Hazır giyim mağazalarının çoğalmasıyla birlikte giyinme kültürünün değiştiğini belirten Ürkek, fabrika üretiminin standart bedenler sunduğunu ifade ediyor. Terzilerin kumaşı insanın yapısına göre şekillendirdiğini anlatan Ürkek, "Terzi sadece ölçü almaz. Müşterisinin omuz düşüklüğünü, yürüyüşünü, oturuşunu da tartar. Kişiye özel dikim yaptırmak, bir insanın kendine verdiği değerdir. Ancak şimdiki gençler 'üzerime tam otursun' demiyor, 'marka olsun' diyor. Bu da mesleğimizi bir zanaattan ziyade, sadece paça kısaltılan bir tamir atölyesine dönüştürdü," ifadelerini kullanıyor.

Çırak Yetişmiyor

İlyas Ürkek, terzilerin günümüzde sürdürülebilir moda kavramının temsilcileri olduğunu ve tüketim çılgınlığına karşı durduklarını vurguluyor. Mesleğin geleceğinden endişe duyduğunu dile getiren Ürkek, yeni neslin masa başı işleri tercih ettiğini belirtiyor. "Arkadan gelen yok. Çırak yetişmiyor. Herkes masa başı iş peşinde. Bu dükkanın kepengi bir gün indiğinde, mahalledeki bu makine sesi de ebediyen susacak. En çok buna üzülüyorum," şeklinde konuşuyor.

Hayatı Elde Dikim Yaşamak Lazım

İnsanların doyumsuz hızını değiştirmek isteyeceğini belirten Ürkek, "İnsanların bu telaşını, bu doyumsuz hızını sürfile yapıp temizlemek isterdim. Her şeyi çok çabuk tüketiyoruz. Eşyaları, dostlukları, zamanı. Keşke hayatı o eski kumaşlar gibi daha sağlam, daha sabırlı ve daha elde dikim yaşayabilseydik. Çünkü hayat, alelacele atılmış bir dikiş gibi. En küçük zorlukta sökülüyor. Teyeli sağlam atmak lazım," diyerek sözlerini tamamlıyor.