Şanlıurfa Suruç Ovası'nda Sulu Tarım, Mevsimlik İşçilik İhtiyacını Ortadan Kaldırdı

Şanlıurfa'nın merkezine yaklaşık 45 kilometre uzaklıkta bulunan Suruç Ovası, 2016 yılında suya kavuşmasıyla birlikte bölgedeki mevsimlik tarım işçiliği göçünü sonlandırdı. Geçmişte ekonomik zorluklar nedeniyle başka illere mevsimlik işçi olarak giden Suruçlular, artık kendi topraklarında modern seralarda üretim yaparak geçimlerini sağlıyorlar.

Mevsimlik Tarım İşçiliği Son Buldu

Uzun yıllar boyunca suyun yokluğunda tarımsal üretim yapmakta zorlanan Suruç Ovası, sulu tarıma geçiş ile birlikte mevsimlik tarım işçiliğini ortadan kaldırdı. Önceden fındık ve pamuk gibi tarım ürünleri için başka şehirlerde çalışmak zorunda kalan aileler, artık kendi arazilerinde kurdukları seralar sayesinde kendi işlerinin patronu oldu.

Ürün Çeşitliliği ve Ekonomik Canlanma

Sulu tarımla birlikte Suruç Ovası’ndaki tarımsal üretim kalıpları köklü bir değişim yaşadı. Kuru tarım uygulamalarından kurtulan bölge, artık yılın her döneminde üretim yapabilen seralarla zenginleşti. Bu durum, hem yerel ekonomiyi canlandırdı hem de Suruç'u Şanlıurfa'nın önemli tarım ve istihdam merkezlerinden biri haline getirdi.

Yerel Üretim ve İstihdam

Kendi arazisinde seracılık yapan Mehmet Akkuş, "Su yokken işçileri Aydın Söke, Malatya’ya götürüyorduk. 2026 yılında su geldikten sonra kimse artık gitmek istemiyor. Burada iş çok" şeklinde ifade etti. Ayrıca, Ziraat Yüksek Mühendisi Mehmet Tekçe, "Atatürk Barajındaki suyun ovaya bırakılmasıyla birlikte sulu tarıma geçen çiftçiler, kendi arazilerinde üretim yapmaya başladı. Son zamanlarda seracılık yaygınlaştı. Seralarda salatalık, patlıcan ve biber gibi ürünler yetiştiriliyor. Dört kişilik bir aile sera kurduğunda yıllık ihtiyacını karşılayabiliyor," dedi.