İzmir'in Tire ilçesindeki Boynuyoğun köyünde dünyaya gelen Zuhal Narin, hasır dokumacılığına 10 yaşında annesinin yanında başladığını belirtiyor. Çocukluk yıllarını tezgah başında geçiren Narin, bugün atölyesinde geleneksel zanaatini sürdürerek büyük hasırların yanı sıra seccade, çanta, Amerikan servisi ve sandalye gibi ürünler de üretiyor. Narin, geçmişte hasırın her evin vazgeçilmezi olduğunu vurgulayarak, "Eskiden halı yoktu, yemek burada yenir, burada uyunurdu. Halıların altına serilirdi, ne nem geçirirdi ne de rutubet." diyerek doğal hasırın önemine dikkat çekiyor. Narin, plastik ürünlerin ucuz ve renkli olmasına rağmen sağlıksız olduğunu vurgulayarak, "Bizim hasırımız mikrop barındırmaz, kir tutmaz. Doğallığı bıraktık, hastalıklar çoğaldı." diye ekliyor.
Usta Çırak İlişkisinin Koptuğu Dönem
Narin, geçmişte köylerinde her evin bir atölye olduğunu ve aynı anda iki veya üç tezgahın çalıştığını ifade ederek, artık bu geleneğin kaybolmasından duyduğu üzüntüyü dile getiriyor. Kendi çocuklarına bu sanatı öğretmesine rağmen onların farklı sektörlere yöneldiğini belirten Narin, usta çırak ilişkisinin koptuğunu ifade ediyor. Halk Eğitim Merkezi bünyesinde dersler vererek sanatını aktarmaya çalışan Narin, "Mesleğimden gurur duyuyorum. Gençlerin bu işi sadece bir hobi olarak değil, meslek olarak yaşatmasını temenni ediyorum." diyor. Öğrencilerin tezgaha oturduğunda keyif aldığını ancak sürekli devamlılık sağlanamadığını belirten Narin, bu güzelliğin kendilerinden sonra da yaşaması ve yeni nesillere aktarılması için çaba sarf ediyor.
