Diyarbakır'daki Olgunlaşma Enstitüsü, yenilikçi teknolojileri geleneksel yöntemlerle birleştirerek ilginç bir üretim ortamı sunuyor. Yapay zeka destekli son model nakış makineleri, ustaların iş süreçlerini hızlandırırken, 60-65 yıllık manuel makineler de hala aktif olarak kullanılmakta. Ustalar, teknolojinin sağladığı avantajları takdir etmekle birlikte, geçmişteki makinelerin sunduğu el emeği ve işçilik hissinin farklı olduğunu belirtiyorlar. Eski makinelerle çalışan ustalar, geçmişin deneyimini ve zanaatın özünü korudukları için bu makinelere bağlılıklarını sürdürüyorlar.
1998 yılında Olgunlaşma Enstitüsü'nden mezun olan Leyla Kıran, 60 yıldan fazla geçmişe sahip nakış makinesini kullanıyor. Kıran, modern makinelerin kolaylık sağladığını kabul etse de, geleneksel makinelerle çalışmanın kendine özgü bir tat sunduğunu ifade ediyor. "Bu makineye alıştım ve onu tercih ederim. İnsanın emeği, göz nuru burada ortaya çıkıyor" diye ekliyor.
Ustaların Görüşleri
2016 yılından beri enstitüde usta öğretici olarak görev yapan Kadriye Kasımoğlu, yeni gelen makinelerin öğrenme aşamasında olduklarını belirtiyor. Kasımoğlu, "Yeni makine daha kolay ama hala manuel makinelerle çalışan arkadaşlarımız var. Manuel makineler çok emek isteyen aletlerdir" diyor. Kasımoğlu, manuel makinelerin kullanımının zorluklarını ve elde edilen ürünlerin kalitesini vurgularken, eski makinelerin verdiği hissiyatın bambaşka olduğunu ifade ediyor. "Elektrik gitse bile manuel makinelerle çalışmaya devam ediyoruz, çünkü o makinelerde emek ve beden gücü var" şeklinde konuştu.
