Büyükkörükçü, ilkokul döneminde dayısının yanında çırak olarak başladığı saatçilik mesleğinde, 1976 yılından bu yana çalışıyor. İlkokulu bitirdikten sonra bu işe girdiğini ve 1984 yılına kadar çıraklık ve kalfalık dönemini geçirdiğini ifade ediyor. 1985 yılında askerden döndükten sonra kendi dükkanını açarak mesleğini sürdürmeye başladı.
Mesleğin Geçmişi ve Günümüzdeki Sorunlar
Yarım asır boyunca akreple yelkovanın yarışına tanıklık eden Büyükkörükçü, eski dönemlerde saatçiliğin çok güzel bir meslek olduğunu düşünüyor. Ancak günümüzde telefonların yaygınlaşmasıyla birlikte bu mesleğin cazibesinin kaybolduğunu vurguluyor. 1990'lı yıllarda işlerinin iyi olduğunu, 2000 yılından sonra ise işlerin düşüşe geçtiğini belirtiyor.
Büyükkörükçü, "Şimdiki gençler maalesef bu işlere fazla kafa yormuyor. Öyle olunca meslek cazibesini yitiriyor," diyerek, mesleğin geleceği konusunda endişelerini dile getiriyor.
Son Dönemler ve Mücadele
Bu mesleğin geçmişte gözde mesleklerden biri olduğunu ancak günümüzde sadece az sayıda ustanın bu işi sürdürmeye çalıştığını ifade eden Büyükkörükçü, "Biz de herhalde son dönemlerini yaşıyoruz. Şu an elimizden geldiğince saat tamiri yapıyoruz," dedi. Mesleği sürdürmenin zorluklarına değinen Büyükkörükçü, bu işin sabır ve emek isteyen bir meslek olduğunu belirterek, sevgi olmadan bu işin yapılamayacağını vurguladı. "Her insan bu mesleğe tahammül edemez," şeklinde konuştu.
