Sivas, Anadolu'nun zengin mutfak kültürleri arasında önemli bir yere sahiptir. Bu mutfakta kelle, özellikle kış aylarında oldukça rağbet görmektedir. Kuzu veya koyun başının özenle temizlenip hazırlanan kelle, ilk önce uzun süre kaynatılır. Ardından taş fırında saatlerce pişirilerek sunuma hazır hale getirilir. Yaklaşık 16 saatlik zahmetli bir sürecin ardından kelle, doğal yöntemlerle pişirilerek sofralara gelir.
Kellenin en değerli ve lezzetli bölümü göz kısmı olarak bilinir. Yağlı yapısıyla damakta bıraktığı tat kadar, deyimlerle de anılmaktadır. 'Gözünün yağını yiyeyim' ifadesi, birine karşı duyulan büyük sevgi ya da hayranlığı ifade etmek için kullanılmaktadır. Günümüzde bu deyim, bir kişiye duyulan takdirin sıcak bir ifadesi olarak günlük konuşmalarda yer almaktadır. Kelle, sadece bir yemek değil, aynı zamanda kültürel bir miras ve deyimlere ilham veren bir gelenek olarak varlığını sürdürmektedir.
Kelleyi Yemeye Gözden Başlanır
Kelle ustası Eren Sönmez, 'gözünün yağını yiyeyim' deyiminin kellenin göz kısmından kaynaklandığını belirtmektedir. Sönmez, "Bu söz atalarımızdan gelen bir sözdür. İnsan, karşısındaki insana verdiği değeri anlatmak istiyor. 'Gözünün yağını yiyeyim' demek, kişiye verilen değeri ifade eder. Kelleyi yemeye göz kısmından başlanır. Bu bölüm soğutmadan tüketilmelidir" dedi.
Kellenin Göz Kısmı Önemlidir
Bir vatandaş ise kellenin göz kısmını yemeden kelle yemenin yeterli olmadığını söyleyerek, "Kellenin göz kısmını yemeden kelle yedim sayılmaz. 'Gözünün yağını yiyeyim' sözü, kellenin gözünden gelir. Bu söz, kellenin özelliğinden kaynaklanmaktadır" ifadelerini kullandı.
