Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından paylaşılan 2025 yılı Sağlık Modülü verilerine göre, İstanbul'daki hanelerin yüzde 6,1'inin doktor muayene ve tedavi harcamaları açısından büyük bir yük altında olduğu tespit edildi. Hanelerin yaklaşık yüzde 50,2'si bu harcamaların bir miktar yük getirdiğini belirtirken, yüzde 40,9'u ise herhangi bir yük hissetmediklerini ifade etti. Diş muayene ve tedavi harcamaları ise hanelerin yüzde 5,3'üne aşırı yük getirirken, yüzde 37,2'sine biraz yük getirdiği gözlemlendi. İlaç harcamaları da hanelerin yüzde 5,0'ına çok, yüzde 50,9'una ise biraz yük getirdi. Ayrıca, hanelerin yüzde 44,0'ı ilaç harcamalarının kendileri için yük getirmediğini bildirdi.
Son 12 ay içinde hanelerin yüzde 2,7'sinin muayene veya tedavi hizmeti almadığı, yüzde 28,6'sının diş muayenesi veya tedavisi, yüzde 0,1'inin ise ilaç harcaması yapmadığı gözlemlendi.
En yüksek gelir grubundaki hanelerin yüzde 25,5'inde diş muayenesi harcaması yapılmadığı tespit edildi.
Doktor muayene ve tedavi ile ilaç için harcama yapmayan hanelerin gelir durumlarına göre pek etkilenmedikleri görülüyor. Diş muayene ve tedavisine harcama yapmayanların oranı, en düşük gelir grubunda yüzde 45,4, ikinci grupta yüzde 36,5, üçüncü grupta yüzde 32,0, dördüncü grupta yüzde 28,1 ve en yüksek gelir grubunda ise yüzde 25,5 olarak belirlendi.
En düşük gelir grubundaki hanelerin yüzde 62,9'una doktor muayene ve tedavileri, yüzde 37,6'sına diş muayeneleri, yüzde 65,5'ine ise ilaç harcamaları yük getirdi. En yüksek gelir grubundaki hanelerin ise yüzde 53,0'ı doktor muayene ve tedavilerinin, yüzde 38,0'ı diş muayene ve tedavilerinin, yüzde 59,5'i ilaç harcamalarının kendileri için yük getirmediğini bildirdi.
Yoksulluk riski altında olmayan bireylerin yüzde 31,7'si çoğunlukla oturarak çalıştığını ifade etti.
Yapılan araştırmalara göre, 15 yaş ve üzerindeki bireylerin çalışma süreleri içinde, çoğunluğunun yüzde 29,4'ü oturarak, yüzde 45,5'i ayakta durarak, yüzde 18,7'si yürüyerek veya orta düzey fiziksel aktivite yaparak, yüzde 6,4'ü ise ağır iş veya fiziksel aktivite yaparak çalıştığı tespit edildi.
Yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altında olan bireylerin yüzde 17,2'si oturarak çalışırken, bu risk altında olmayan bireylerde bu oran yüzde 31,7 oldu. Yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altında olan bireylerin yüzde 11,2'si ağır iş yaparak çalışma hayatını sürdürdü.
Fiziksel aktivite veya boş zaman faaliyetlerine zaman ayırmayan bireylerin oranı yüzde 63,3 olarak belirlendi.
15 yaş ve üzerindeki bireylerin bir haftada iş dışında geçirdiği zamanlarda, bu bireylerin yüzde 1,4'ü "Günde iki kere veya daha fazla", yüzde 11,6'sı "Günde bir kere", yüzde 5,6'sı "Haftada 4-6 kere", yüzde 11,5'i "Haftada 1-3 kere", yüzde 6,7'si ise "Haftada 1 kereden az" en az 10 dakika boyunca aralıksız fiziksel aktivite veya boş zaman faaliyetleri gerçekleştirdikleri tespit edildi. Bireylerin yüzde 63,3'ü ise fiziksel aktivite veya boş zaman faaliyetlerine zaman ayırmadığını belirtti.
Bireylerin yüzde 96,9'u iletişim faaliyetlerinde zorluk çekmediğini ifade etti.
Araştırma kapsamındaki 15 yaş ve üzerindeki bireylerin yüzde 96,9'u iletişim kurmada, yüzde 95,8'i öz bakımında, yüzde 90,0'ı işitmede, yüzde 85,2'si bir şeyleri hatırlamada, yüzde 80,5'i görmede ve yüzde 79,7'si yürümede sorun yaşamadığını belirtti. En çok zorlanan faaliyetler ise sırasıyla yüzde 17,3 ile görme, yüzde 15,2 ile yürüme ve yüzde 12,6 ile hatırlama oldu. Bireylerin sadece yüzde 2,2'si iletişim faaliyetlerinde zorluk yaşadığını bildirdi.
Bireylerin en çok yapamadığını belirttiği faaliyetler ise yüzde 0,5 ile öz bakım, yüzde 0,4 ile yürüme, yüzde 0,2 ile bir şeyleri hatırlama ve iletişim kurma faaliyetleri oldu.
