Manisa'da, 6360 sayılı kanunun yürürlüğe girmesiyle birlikte kırsal alanların idari yapısında önemli değişiklikler yaşandı. Pehlivan, 2012 yılında yürürlüğe giren bu kanunla birlikte 30 ilde yaklaşık 16 bin 220 köy ve 1.053 beldenin mahalle statüsüne dönüştüğünü hatırlatarak, bu değişimin kırsal alanların sosyal yapısında köklü etkilere yol açtığını belirtti.
Yönetmelik Kriterleri ve Uygulama Sorunları
15 Nisan 2021 tarihinde yürürlüğe giren Kırsal Mahalle ve Kırsal Yerleşik Alan Yönetmeliği ile tespit kriterleri belirlenmiş olsa da, bu kriterlerin hepsinin aynı anda sağlanması zorunlu değil. Pehlivan, belirli bir veya birkaç kriterin yeterli görülebildiğini ifade ederek, başvuru süresinin sona ereceğinden haberdar olmayan birçok mahallenin bulunduğunu vurguladı. Bu durum, yeterli bilgilendirme yapılmadığı için müracaat edemeyen veya kriterlerin hatalı değerlendirilmesi sonucu reddedilen başvurulara sebep oldu.
Kırsalda Yaşamanın Zorluğu
Büyükşehir Yasası'nın uygulanmasıyla kırsalda yaşayan vatandaşların ahır, ağıl ve tarımsal yapılar konusunda bürokratik engellerle karşılaştığını belirten Pehlivan, hayvancılık faaliyetlerinin şikayet konusu haline geldiğini ve su ücretleri ile vergilerin kırsal yaşamı zorlaştırdığını kaydetti. Bu durum, tarım ve hayvancılığı olumsuz etkileyerek kırsal nüfusun azalmasına ve üretimin zarar görmesine neden oldu.
Eşitsizliğin Giderilmesi Gerekiyor
Pehlivan, büyükşehir meclislerinde onaylanan ve onaylanmayan mahalleler arasında belirgin farklar olduğunu ve bu durumun sınır mahalleler arasında eşitsizlik yarattığını ifade etti. Bu eşitsizliğin adalet duygusunu zedelediğini belirten Pehlivan, başvuru süresinin uzatılmasının kaçınılmaz olduğunu vurguladı. Sürenin uzatılması, kırsal alanlarda üretimin devam etmesi, nüfusun yerinde tutulması ve mahalleler arasındaki eşitsizliklerin giderilmesi açısından kritik bir öneme sahip.
