Prof. Dr. Kadıoğlu, içsel yolculuğun sancılı bir süreç olduğunu belirterek, nezaket ile kendi benlik arasındaki dengeyi vurguladı. "İnsan bazen kendi içine düşer de, orada yankılanan sesi kendinin zanneder. Oysa o ses, çoktan geçmiş bir benliğin yankısıdır" sözleriyle insanın kendini bulma çabasını felsefi bir derinlikle açıkladı.
Kendini Bastırmanın Etkileri
Prof. Dr. Kadıoğlu, bireyin kendini anlama sürecindeki zorlukları ifade ederken, "Bir insanın içindeki en sessiz yıkım bazen bir öfke patlamasıyla değil, bir ‘aman kimseyi kırmayayım’ cümlesiyle başlar" dedi. Nezaketin, içsel bir sansüre dönüşebileceğini belirterek, başkalarını incitmemek adına kendinden vazgeçmenin insanın özünü zayıflattığını vurguladı.
Kendini Korumanın Önemi
Kadıoğlu, yazısında Nietzsche’den alıntılar yaparak, "İnsanın kendisine karşı en acımasız düşmanı, çoğu zaman kendi iyi niyetidir" ifadelerine yer verdi. İnsanların en büyük yalnızlığının, kendilerinden uzaklaştıkları anlarda yaşandığını belirtti. Yazısının sonunda, "Kırmamakla kaybolmamak arasındaki çizgi, insanın kendi sınırıdır" diyerek, insana kendi sınırlarını koruma çağrısında bulundu.
