Sivas’ta yıllardır ayakkabıcılık mesleğini icra eden ustalar, çırak bulamamaktan kaynaklanan sorunlarla başa çıkmaya çalışıyor. Artan iş yükü, kunduracıları geç saatlere kadar çalışmaya zorlamakta. Gökhan Uygur, bu durumu, "İşler arttı, çırak olmamasından gece geç saatlerde kadar çalışıyoruz. Sivas’ın geceleri nöbetçi kunduracısı oldum" sözleriyle dile getiriyor. Çırak eksikliği, ayakkabı tamircilerinin işlerini aksatmadan sürdürebilmeleri için gece mesaileri yapmalarını zorunlu kılıyor.
Özellikle yaz aylarında çocukların stajyerlik yaparak meslek öğrenme fırsatına sahip olduğu günler geride kaldı. Şimdi, ustalar tüm iş yükünü tek başlarına üstlenmek zorunda kalıyor. Gündüz saatlerinde tamamlanamayan işler için gece saat 00.00’a kadar mesai yapılıyor. Uygur, bu durumu, çırakların yalnızca çay getirmek ve müşteriyle ilgilenmek gibi basit görevleri yerine getirmesi olarak tanımlıyor; ancak bu noktada, çırak bulamamanın ciddi bir sorun olduğunu vurguluyor.
İşin Zorlukları ve Gece Çalışma
Uygur, çırak bulamamanın mesleğin geleceği için büyük bir tehdit oluşturduğunu belirtiyor. İnsanların, çocuklarının zorlanmadan para kazanmalarını istemesi, çıraklık gibi geleneksel öğrenim yöntemlerinin göz ardı edilmesine yol açıyor. Uygur, "Şu anda çocuğunu çırak olarak getirmek isteyen insanlar, çocuğun hiçbir şey bilmemesine rağmen çok iyi paralar talep ediyor" diyerek bu durumu eleştiriyor. İşlerin yoğunluğu ve çırak eksikliği, ustaların gece mesaisi yapmasına neden oluyor. Müşterilerin memnuniyetini sağlamak için gece saat 00.00’a kadar ayakkabı tamiri yaptıklarını sözlerine ekliyor.
Müşteri Talepleri ve Çalışma Şartları
Uygur, müşteri taleplerinin artması sonucu, geceleri de çalışarak bu talepleri karşılamaya çabaladıklarını ifade ediyor. Müşterilerin, "Ayakkabıcı açık mı?" diye gece aramaları, işlerinin yoğunluğunu gözler önüne seriyor. Uygur, "İşlerimiz gündüzden yetişmiyor. Gündüz sadece ayakkabı tamiri yaptırmak için gelen müşterilerimiz de olmuyor" diyerek yaşadıkları zorlukları aktarıyor. Müşteri sayısının az olması ve işin detaylı yapısı, geceleri çalışmayı zorunlu hale getiriyor. Uygur, işlerini zamanında yetiştirmek için bu mesai saatlerini artırmak zorunda kaldıklarını vurguluyor.
