Antalya'da ressam olarak kariyerine adım atan Salih Yön, antika eşyalar toplamaya da ilgi duymaya başladı. İlk olarak bir bisküvi kutusunda sakladığı eşyalar, zamanla 15 bine yakın parçadan oluşan bir etnografya koleksiyonuna dönüştü. Yön, bu sürecin 51 yıl sürdüğünü belirterek, "10 yaşıma kadar kullandığım tüm eşyalarımı bir bisküvi kutusunda saklayarak başladım" dedi.
Koleksiyonunda Döşemealtı, Çeltikçi, Burdur, Bucak, Ağlasun, Isparta, Akseki ve İbradı yörelerinden 100 ila 400 yıl önce kullanılmış çok sayıda etnografik eser yer alıyor. Bu eserler arasında taş el değirmeni, kömürlü ütü, gaz lambası, gaz ocağı, gece feneri gibi eşyalar bulunuyor ve sanat atölyesinin zemin katında oluşturulan mini etnografya müzesinde sergileniyor.
25 yıldır Antalya’da yaşayan Yön, Hava Kuvvetleri’ndeki resim öğretmenliği görevinden istifa ederek kente yerleşti. Üst katta resim çalışmaları yaparken, alt katta etnografya müzesi kurma hayalini gerçekleştirmek için çaba gösterdiğini söyledi. Yerel yönetime bağış yaparak müze açılmasını teklif ettiğini ancak olumlu bir yanıt alamadığını belirten Yön, "Bu müzeyi açmadan ölmeyeceğim" dedi.
Annesinin vefatından sonra mirasçıların elinden 400’er metrekarelik iki katlı evi satın alan sanatçı, müzeyi burada hayata geçirmeyi planlıyor. Kendine verdiği sözü tutarak doğduğu topraklara vefa borcunu ödemek istediğini ifade etti.
Sanat yaşamı boyunca 39 kişisel sergi açan Yön, 40. sergisi için hazırlıklarını tamamladığını ve sanatseverlerle buluşmayı beklediğini dile getirdi. Sanatı yaşam biçimi olarak gördüğünü vurgulayan Yön, "Başarı, amacı olan bir insanın, potansiyelinin zirvesine çıkmak için çıktığı yola iyilik tohumları ekmesidir" şeklinde konuştu.
Sanatçının hedefi, geçmişiyle toplumu buluşturup geleceğe hazırlamak. Etnografya müzesi projesiyle bu anlayışını somutlaştırmayı arzu ediyor. Salih Yön, yaklaşık 50 yıllık sanat ve koleksiyon yolculuğunda hem tuvali hem de tarihi etkileyen eserlerini sergiliyor.
Yaklaşık 25-26 yıl önce Merzifon'da tanıştığı dostu İhsan Aktaş, sanatçı ile olan dostluklarının hem mesleki hem de duygusal bir anlam taşıdığını ifade etti. Eserlerin titizlikle kayıt altına alındığını ve envanter çalışmalarının dikkatle yürütüldüğünü belirtti. Ayrıca, sanatçının babasından yıllar önce hediye ettiği daktiloyu yeniden görmekten duyduğu mutluluğu paylaştı.
Eserlerin toplanarak yeniden topluma kazandırılması ve tarihle buluşturulmasının son derece değerli olduğunu vurgulayan Aktaş, bu sürecin ulvi bir duygu olduğunu ifade etti.
