Ferzende Değirmenci, mesleğinin köklü bir geçmişe sahip olduğunu ve Osmanlı döneminden bu yana sürdüğünü belirtiyor. Modern atölyelerin artmasıyla geleneksel el işçiliğinin azalmasından kaygı duyduğunu ifade eden Değirmenci, uzun yıllar Ankara’da atölye işlettiğini ancak daha sonra Sason’a dönerek bu mesleği burada sürdürmeye karar verdiğini dile getiriyor. "Kendi memleketimde bu mesleği yaşatmak istiyorum. Bu meslek tarihi bir zanaat, ölmemesi lazım" diyor.
Gençlerin zanaatlara olan ilgisinin azaldığını vurgulayan Değirmenci, yeni çırakların yetişmemesinin meslek için bir kayıp olduğunu belirtiyor. Pek çok gencin büyük şehirlere göç ettiğini dile getiren Değirmenci, "Yaşlı ustalar birer birer aramızdan ayrılıyor. Bu mesleğin devamı için mutlaka çırak yetiştirmek gerekiyor. Gençlerimiz bu tür mesleklerden uzaklaşıyor" şeklinde konuşuyor.
İlerleyen yaşına rağmen çalışmaya devam eden Değirmenci, "Atalarımız ‘Çalışan demir paslanmaz’ demiş. 80 yaşıma rağmen hem sağlığım hem de bu mesleği yaşatmak için çalışıyorum" ifadelerini kullanıyor. Ürettiği ürünler arasında tarım aletleri, rehle, namazlık, dara sapı, kazma sapı ve balta sapı gibi birçok ahşap ürün yer alıyor. "Kısacası her türlü ahşap işini yapıyoruz" diyor.
Mesleğin sona yaklaşmasına rağmen devlet destekleri sayesinde ayakta kalmaya çalıştığını belirten Değirmenci, bu sanatı öğrenmek isteyenlere gönüllü olarak yardımcı olmaya hazır olduğunu ekleyerek, mesleğin gelecek nesillere aktarılmasının önemini vurguluyor.
