Hikaye, Giresun'da yaşayan Bahar Yaman Aktaş'ın eşi Eray Aktaş'ın organ bağışlama kararıyla başlıyor. Eşini kaybetmiş olmanın getirdiği hüzünle yeni bir hayatın kapılarını araladığını ifade eden Aktaş, "Bir kız çocuğu sahibi oldum. Eray, kız çocuklarını çok severdi. Sanki giderken Elif'e yetişmek istemiş gibi" şeklinde duygularını paylaştı. Eşinin organlarının hayata karıştığını ve onun isteği doğrultusunda bir canın kurtulduğunu vurguladı.
Hayatına dokunan Elif Dal ise İstanbul'dan katıldığı etkinlikte, "Eray abimin organ bağışından karaciğerini alan hastayım. O, yaptığı cesur karar sayesinde bugün hayattayım" dedi. Hayalinin sağlıkçı olmak olduğunu söyleyen Dal, "Bu süreçten sonra hastanelere bakışım tamamen değişti" diye ekledi. Organ bekleme sürecinin zorluğuna dikkat çeken Dal, "Uzun süre bekleyen insanlar var ve bu durum gerçekten çok zor" ifadelerini kullandı.
Eray Aktaş'ın hayatı, bir yıl önce Aziz Nesin’in eserinden uyarlanan 'Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz' adlı oyunun provalarında geçirdiği beyin kanaması sonucu son buldu. Beyin ölümü gerçekleşen Aktaş’ın organları, vasiyeti doğrultusunda ailesi tarafından bağışlandı. Bu bağış, sadece bir hayat kurtarmakla kalmadı, aynı zamanda yeni dostlukların da doğmasına vesile oldu.
Organ bağışının önemine dikkat çeken Elif Dal, toplumun bu konuda bilinçlenmesi gerektiğini belirtti. "Organ bağışı hayat kurtarıyor ve herkesin yapması gereken bir şey" dedi. Dal, bu duygusal hikayenin sadece kendisi için değil, aynı zamanda başkaları için de umut ışığı olacağını ifade etti.
