İbrahim Ateş, Yugoslavya'dan göç ederek Türkiye'ye geldiği küçük yaşlarda, Türkçe bilmemesi sebebiyle çırak olarak başladığı berberlik mesleğini tam 68 yıldır sürdürüyor. 1968 yılında açtığı dükkanında ortağıyla birlikte çalıştıktan sonra, ortağının vefatının ardından ona ait berber koltuğunu emekli etti. Dükkanında ortağıyla olan fotoğraflar ve hatıralarını saklayarak, onun anısını yaşatmaya çalışıyor.
Ortağının Yeri Boş
Ateş, "Dükkanı biz 68'de açtık. Devam ettik, hiç ayrılmadık. İkimizin arasında bir bağ vardı. Giden arkadaşımın yeri boş. Koltuğa kimseyi almadım. Almak da istemiyorum. Öyle duruyor. Çok ağır geldi bana. Her şey dükkanda, hepsi hatıra" diyerek ortağının kaybının kendisi üzerindeki etkisini dile getirdi.
Eski Nesil Berber
Gençlerin, yaşının ileri olmasından dolayı onu eski berber olarak gördüğünü belirten Ateş, "Gençlerin yaptığı işin on misli daha iyisini yaparım. Ama bizde konfor yok. Onlar konfor arıyor, sanat aramıyor. Biz eski nesiliz, yaşlılarla çalışıyoruz" ifadelerini kullandı.
Çırak Yetiştiremedik
Ateş, son yıllarda müşteri kitlesinin azalmasının yanı sıra çırak yetiştiremediklerini de vurguladı. "Çırak okulu olduğu için gençler gelmiyor. Biz yaşlıyız, ilgi yok. Çırak okulu mevcut ama o zamanlar yoktu" şeklinde konuştu.
Uzun Süredir Berberde
Ateş'in dükkanına küçük yaşından beri gelen Alişan Demir, "Rahmetli Hasan dedem buraya geliyordu. O zaman ben de geliyordum. İbrahim amca saçlarımızı kesiyordu. Şimdi sürekli geliyorum. 29 yaşındayım. 20 senedir buradayım" diyerek dükkanın uzun süredir kendisi için özel bir yer olduğunu belirtti.
