Japonya'da sokakta sahipsiz hayvan görmenin neredeyse imkânsız hale gelmesi, bu alandaki uygulamaların etkili olduğunu gösteriyor. 1973 yılında yürürlüğe giren Hayvan Refahı ve Yönetimi Yasası, sahipsiz hayvanların korunma ve sahiplendirilmesine yönelik hukuki altyapıyı oluşturdu. 2013 yılında yapılan değişiklikle, barınakların geçerli bir neden olmaksızın kedi ve köpekleri kabul etmeme yetkisi sağlandı. Bu durum, barınaklara getirilen hayvan sayısında önemli bir düşüş yaşanmasına katkı sundu. Ayrıca, 1 Haziran 2020'de yürürlüğe giren yeni yasayla, evcil hayvanları sokağa atanlar için ceza artırıldı. Artık bu eylemi gerçekleştirenler 500 bin Yen'den 1 milyon Yen'e kadar para cezası veya 1 yıla kadar hapis cezası ile karşı karşıya kalabiliyor. Sahipsiz hayvanlar, sağlık kontrollerinin ardından sahiplendirme programlarına dâhil ediliyor. Evcil hayvan mağazaları ve ticari yetiştiriciler, sattıkları tüm hayvanlara mikroçip takmak ve bunları Çevre Bakanlığı'nın veri tabanına kaydetmekle yükümlü.
Birçok yerel yönetim "sıfır ötenazi" politikası benimsiyor.
Tokyo gibi büyükşehirler dâhil birçok yerel yönetim, sağlıklı hayvanlar için "sıfır ötenazi" politikası uygularken, Japonya Çevre Bakanlığı'nın verileri, yerel ve ulusal ölçekteki bu çok boyutlu yaklaşımın etkilerini gösteriyor. 2004 mali yılında barınaklarda ötenazi yapılan köpek ve kedi sayısı 394 bin 799 iken, bu rakam 2024 mali yılında 6 bin 830'a düştü. Böylece, belediye barınaklarında ötenazi uygulanan hayvan sayısı 20 yıl içinde yaklaşık %98 oranında azalmış oldu. Hayvan hakları alanında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları ise tedavi edilemeyen ya da özel bakım gerektiren hayvanlar için ötenazinin tamamen kaldırılması amacıyla çalışmalarını sürdürüyor.
