Bursa'da bir fabrikada çalışan K.L., amiriyle yaşadığı tartışma sonrasında fiziki saldırıda bulunarak işten tazminatsız çıkarıldı. Olayın ardından iş yerindeki huzurun bozulduğu gerekçesiyle hem K.L. hem de vardiya amiri işten çıkarıldı. K.L., iş sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini ve amirinin kendisine hakaret ettiğini öne sürdü. Bunun üzerine mahkemeye başvurarak kıdem ve ihbar tazminatı talep etti. K.L., amirinin elinde maket bıçağıyla kendisine saldırmaya çalıştığını ve başka işçiler tarafından uzaklaştırıldığını da belirtti.
Olayın ardından işveren, K.L.'nin iş sözleşmesinin amiriyle yaşadığı kavga sonucunda haklı olarak feshedildiğini savundu. K.L.'nin akşam saatlerinde amirine bağırmaya başladığını ve tartışmanın ardından kavga çıktığını belirtmiştir. İşveren, K.L.'nin amirine sert bir cisimle vurduğunu, sonrasında da yumruk attığını ifade etti. Diğer çalışanların tanıklıkları ve kamera kayıtları, kavgayı K.L.'nin başlattığını ortaya koymakta.
Disiplin kurulunun yaptığı incelemeler sonucunda her iki işçiye de tazminatsız işten çıkarma cezası verildi. İş Mahkemesi, tanık ifadelerine dayanarak kavgayı kimin başlattığını belirlemede zorluk yaşadı. Kamera kayıtlarında bir tartışmanın olduğu, ancak kimin kavgayı başlattığının net olarak tespit edilemediği belirtildi. Bu nedenle işverenin haklı fesih iddiasının kanıtlanamadığına karar verildi. Ancak bu karar Bursa Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinafa taşındı.
Bölge Adliye Mahkemesi, K.L.'nin amirine fiziksel saldırıda bulunduğunu ve bu nedenle iş sözleşmesinin haksız yere feshedilmediğine hükmetti. Böylece K.L.'nin tazminat talepleri reddedildi. Yargıtay, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararını onayarak iş yerinde kavgaya karışan işçinin tazminatsız işten çıkarılabileceğine dair emsal bir karar vermiş oldu.
