2013 Mayıs ayında Gezi Parkı’nda Taksim Yayalaştırma Projesi çerçevesinde ağaçların başka bir yere taşınacağı duyurulduğunda, bazı gruplar bu durumu sözde çevre duyarlılığı adı altında protesto etmeye başladılar. Protestolar ve katılımcıların polise karşı gösterdikleri direniş, farklı illegal grupların da eylemlere katılmasına zemin hazırladı. Bu illegal gruplar, ağaç eylemini fırsata çevirerek Türkiye’nin huzur ve güven ortamını hedef aldı. Eylem, sosyal medya üzerinden yapılan çağrılarla kısa sürede Türkiye’nin büyük bölümüne yayıldı. Olayların sosyal medyada duyulmasının ardından İstanbul genelinde ve tüm Türkiye’de kitlesel protestolar patlak verdi. Illegal gruplar, ülkenin güvenliğini zedelemek adına çeşitli girişimlerde bulundular. Göstericiler, kamu mallarını hiçe sayarak eylemlerini sürdürdüler ve camiler de bu öfkeli grupların hedeflerinden biri haline geldi.
Olaylar adeta bir kalkışmaya dönüşürken, Taksim Gezi Parkı’na çadırlar kurulmuş, eylemciler polisin tüm uyarılarına rağmen yasadışı faaliyetlerini sürdürmeye devam ettiler. Alanlarda yasadışı örgüt flamaları ve pankartlar açılarak, terör gruplarına destek sloganları atıldı. Dağılmamakta direnen grubun kamu mallarına da zarar vermesiyle birlikte polis müdahalesi kaçınılmaz hale geldi. Eylemler nedeniyle hayatını kaybedenler ve yaralananlar oldu. Bunun yanı sıra 326 iş yeri, 201 araç tahrip edildi; 46 kamu binası, 231 polis aracı ve 44 ambulans kullanılmaz hale geldi. 80 belediye otobüsü ve 85 otobüs durağı yakıldı.
Olaylarda polis araçlarını taşlayan ve ters çeviren eylemciler, Taksim Gezi Parkı’ndaki polis noktasını da ateşe verdi. Göstericilerin hedefinde gazeteciler de bulunuyordu. Yaşananları anbean takip eden gazetecilerin canlı yayın araçları yakıldı ve kamera ile fotoğraf makinelerine zarar verildi. Gösterilerde çok sayıda basın mensubu da yaralandı.
Israrlara rağmen eylemi sonlandırmayan gruplar, zamanla tepkilerini arttırırken, yapılan tüm sağduyu çağrılarına da duyarsız kaldılar. 15 Haziran’da Gezi Parkı’na polis tarafından geniş çaplı bir operasyon düzenlendi. Çadırlar tamamen söküldü ve park boşaltılarak girişler kapatıldı.
Tamamlanan geniş çaplı soruşturma sonucunda, "Olayları organize ettiği ve finansman sağladığı" iddialarıyla, aralarında Osman Kavala, Mehmet Ali Alabora ve Can Dündar’ın da bulunduğu 16 kişi hakkında toplam 47 bin 520 yıl hapis talebiyle dava açıldı. İlk duruşması 25 Haziran 2019’da yapılan dava, 18 Şubat 2020’de sonuçlandı. 10 sanığın beraat ettiği davanın geri kalan sanıklarının dosyaları farklı davalara aktarıldı.
Günler süren eylemlerin Türkiye’ye maliyeti büyük oldu. Eylemcilerin, cami ve kamu binaları demeden İstanbul başta olmak üzere tüm şehirlere verdikleri hasarlar giderilmiş olsa da, kalkışmanın ekonomiye vurduğu milyarlarca dolarlık darbenin izleri hala hafızalarda kalmayı sürdürüyor. Planlı Gezi kalkışmasının en büyük hedeflerinden biri olan Türkiye’nin güven ortamı, o dönemde ciddi şekilde zayıfladı. Yerli ve yabancı yatırımcıların Türkiye algısına vurulan darbe nedeniyle ekonomi ve finansal piyasalarda büyük hasar oluştu. Planlı kalkışma Türkiye ekonomisine zarar vermiş olsa da, güven ortamının kısa sürede sağlanmasının ardından Türkiye, alınan tedbirler ve uygulanan reformlarla ekonomik anlamda yaralarını sarmayı başardı.
